Slow management is een begrip aan het worden. Eigenlijk is het een nieuwe kijk op managen. Managen zoals dat tot nu toe meestal bedreven wordt, is gebaseerd op de filosofie van Taylor, daterend uit het begin van de vorige eeuw. Taylor ging ervan uit dat medewerkers het beste presteren als ze verteld worden wát ze moeten doen, hóe ze dat moeten doen en wanneer ze iets moeten doen. Feitelijk werd daardoor alle eigen verantwoordelijkheid afgenomen van de werknemers en aan hun manager (letterlijk: beheerder) gegeven. Hoewel dat in Taylor’s tijdgeest misschien een werkzaam was, de gemiddelde medewerkers was immers laag of niet opgeleid, had weinig kennis en verantwoordelijkheid, tegenwoordig gaat deze organisatie filosofie niet meer op. Medewerkers, van hoog tot laag, zijn redelijk tot goed opgeleid, hebben eigen verantwoordelijkheid en voelen management steeds vaker als last.

En laten we eerlijk zijn: het is ook een last. In de literatuur is er al veel over geschreven. Door Prof. Dr. Matthieu Weggeman bijvoorbeeld. In zijn functie als hoogleraar heeft hij in zijn boeken al meermalen aangetoond dat het veel beter is om echte professionals niet te managen. Ook Ben Kuiken heeft in zijn boeken hier ruimschoots de aandacht op gevestigd. Jaap Peters, hoewel zijn uitgangspunt het verschil tussen de Rijnlandse en Anglo-Saksische is, heeft eveneens in diverse boeken en lezingen uitgelegd waarom het Anglo-Saksische management model niet werkt.

Het traditionele management is sturen op regels, procedures, beleid en cijfers. ‘Meten is weten’ is een geliefde uitdrukking van hedendaagse managers. Daartoe worden ‘dashboards’ ontwikkeld waarmee de manager ‘real-time’ informatie krijgt over het presteren van zijn gemanagede afdeling. Ook worden de medewerkers in de afdeling opgezadeld met een hoeveelheid aan administratieve taken om vooral te kunnen verantwoorden wat zij gedaan hebben, hoe lang zij daarover gedaan hebben, en wat zij gaan doen (plannen), informatie op basis waarvan hun manager dan weer kan bijsturen.

Slow management gaat er echter vanuit dat de medewerkers voldoende professioneel zijn en voldoende verantwoordelijkheid hebben dat zij ook zonder dat ze gemanaged worden, hun werk optimaal kunnen doen. Beter zelfs, want zonder de beklemmende druk van managers, van verantwoordingsprocessen die feitelijk op geen enkele wijze bijdraagt aan hun eigen werkzaamheden, zullen zij zich meer in gaan zetten om hun werkzaamheden beter (kwaliteitsaspect) uit te voeren.

Share →